زماني كه 40 سال پيش كلنگ ساخت كارخانه ذوبآهن در اطراف زايندهرود اصفهان با مشاركت روسها به زمين خورد، كمتر كسي تصور ميكرد كه چند دهه بعد يكي از ميلياردرهاي روسي به فكر خريد اين مجتمع صنعتي بيافتد...
ذوبآهن اصفهان بر سر دو راهي رفتن يا ماندن!
نوشته شده توسط در شنبه سی ام شهریور 1387 ساعت 19:17 |
لینک ثابت |
وقتی خانه ای بر سر عده ای از هموطنانمان خراب می شود، زلزله اي رخ داده و هزاران نفر بي خانمان مي شوند، برجي در اثر كوچكترين لرزه زمين فرو مي ريزد و در اين بين عده اي جان خود را از دست مي دهند ياد همان تركيب معروف بساز و بنداز مي افتيم.
و تاسف مي خوريم از اين كه چرا بايد جان با ارزش آدمي در اثر غفلت عده اي سودجو بي راحتي تلف شود. به راستي مسوول كيست و تا كي بايد مردم تاوان ريزش ساختمان هاي خود را بدهند؟
از كجا معلوم كه شايد روزي زلزله سهمگيني در تهران بيايد و خانه همان افراد متقلب و به اصطلاح بساز و بندازها بر سرشان خراب نشود!؟
پايينبودن ايمني ساخت وساز و تبعات آن
نوشته شده توسط در یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1387 ساعت 22:15 |
لینک ثابت |
صنعت ۱۰۰ ساله قند و شکر ایران در سال های اخیر حال و روز چندان خوشی نداشته و مثل یک توپ فوتبال بین مسوولان رد و بدل شده است. تولیدکنندگان قند و شکر نیز در این میان نقش همان توپی را داشته اند که گاهی درون دروازه وزارت بازرگانی قرار گرفته و در مواقعی نیز به تور دروازه وزارت صنایع و معادن چسبیده اند ...
صنعت قند و شكر همچنان در كما!
نوشته شده توسط در جمعه پانزدهم شهریور 1387 ساعت 17:53 |
لینک ثابت |
یک سال گذشت و ماه رمضان دوباره شروع شد. حرف های تکراری درباره این ماه بارها و بارها گفته شده اما هیچ کس به کلیشه های همیشگی این ماه هیچ اشاره ای نکرده است. وقتی این ماه شروع می شه مثل همیشه از یه مدت خاص تا یه مدت خاص دیگر غذا و آب نمی خوریم و احیانا عبادات خود را سعی می کنیم، سر وقت انجام بدیم. تلویزیون هم طبق معمول یک سری سریال نشون می ده، مثل همیشه. همین. این شد کل ماه رمضان ما. تا ماه رمضان می آد اغلب آدما انگار طبع شاعریشون گل کرده و درباره خدا و عشق و خوبی ها می سرایند؛ در حالی که در ۱۱ ماه دیگه خبري از خدا نيست. خیلی از کلیشه های دیگه هم وجود دارن که همه ما خوب می دونیم. نمی دونم چرا ما این جوری شدیم. خار و ذلیل! توانایی هر گونه شجاعت و خلاقیت رو از دست دادیم و به شدت محافظه کار شدیم. اصلا به این فکر نمی کنیم اگه یه روز پیر شدیم و بچه های خودمونو دیدیم با چه رویی به اونا بگیم که در تمام طول زندگی اسیر کلیشه ها شده و هیچ شجاعتی از خودمون به خرج ندادیم. شاید هم اصلا فکر نمی کنیم! مثل ماه رمضان تو مملکت ما زیاده. محرم که میشه همه حاجی بازاریا حجله می زنن غذا می دن کل بازار رو چراغونی می کنن برای امام حسین. اما به محض تموم شدن عاشورا و تاسوعا فرداش بری تو بازار می بینی ۵۰ درصد رفته رو قیمت همه کالاها! خب اینم از شیوه مسلمانی ما که نمی دونم دربارش چی بگم. بهرحال امیدوار بودم امسال یه جور دیگه باشه، با یه شکل دیگه، با کارای جدید، اما مثل این که بی خودی به خودم امید می دادم. این ماه رمضان هم مثل سال های قبله و هیچ فرقی با اونا نداره.
نوشته شده توسط در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 ساعت 5:44 |
لینک ثابت |
سرانجام المپیک ۲۰۰۸ پکن با همه تلخی ها و شیرین هایش تمام شد و کشورهای جهان باید چهار سال دیگر منتظر بمانند تا بتوانند در چین رویداد عظیمی حضور پیدا کنند.
المپیک گرچه تمام شد، اما مطمئنا آثار آن در ابعاد مختلف همچنان باقیمانده و به ویژه آن آثار در کشور برگزارکننده نمود بیشتری خواهد داشت.
و حال این سوال مطرح می شود که آیا شعله مشعل های المپیک خواب طولانی اژدهای زرد را بر هم زده است؟
سكوي پرتابي به نام المپيك!
نوشته شده توسط در یکشنبه سوم شهریور 1387 ساعت 18:43 |
لینک ثابت |
هشتمين نمايشگاه بينالمللي محيط زيست ايران ديروز در حالي به كار خود پايان داد كه طي برگزاري آن به برخي از صاحبان صنايع و مسوولان دولتي جايزه صنعت سبز اعطا شد؛ اين در حاليست كه اين سوال همچنان در اذهان عمومي باقي ماند كه صنايع ايران تا چه حد به مسائل زيست محيطي خود، علاوه درآمدزايي و افزايش توليد توجه دارند.
صـنـايـع ايـران و رويـاي سـبـز شــدن!
در حالي كه حدود دو ماه از آغاز مرحله نخست خروج سيمان از سبد حمايتي دولت ميگذرد، به نظر ميرسد هنوز شرايط رقابتي به معناي واقعي ميان توليدكنندگان داخلي سيمان به وجود نيامده است.
معضلات سيمان پس از خروج از سبد حمايتي
نوشته شده توسط در شنبه دوم شهریور 1387 ساعت 19:9 |
لینک ثابت |
